De Tibetaanse Terriër en zijn gedrag

De Tibetaanse Terriër is een evenredig gebouwde hond met een compact stevig lijf en een verbazingwekkend sprongvermogen. Een en ander komt hem uiteraard goed van pas bij het uitoefenen van zijn functie als herdershond. Ook in zijn gedrag is hij een op en top herdershond. Zijn relatief geringe afmeting en warrelig uiterlijk mogen dan de schijn wekken van een schoothondje of een gezelschapsdier, niets is minder waar. De Tibetaanse Terriër is in zijn eigen beleving een reuzenhond en gedraagt zich ook zo, al is hij voor een herdershond tamelijk klein van stuk. Fysiek en psychisch gezien is het een sterke, stoere hond, die vol bewegingsdrang zit. In zijn gedrag heeft hij niets van het stereotype van een Terriër, want hij is van nature niet fel of strijdlustig. Dat neemt niet weg, dat hij schrander, moedig en levendig is. Zeker als hij een van zijn dolle buien heeft, is niets hem gek genoeg.

Het is een misvatting te denken dat de Tibetaanse Terriër niet met kinderen overweg zou kunnen. Geen enkele hond vindt het prettig om aan zijn haren of oren te worden getrokken en wat dat betreft heeft de Tibetaanse Terriër een zeer aantrekkelijk uiterlijk voor kinderen. Het zal een dergelijke negatieve behandeling echter niet accepteren. Kinderen moeten daarom goed worden opgevoed in het omgaan met honden en de allerkleinsten moeten niet zonder toezicht met welke hond dan ook alleen gelaten worden. Over het algemeen toont de Tibetaanse Terriër zich vriendelijk en vredelievend tegenover kinderen.

Hulp bij (het voorkomen van) een gedragsprobleem bij uw Tibetaanse Terriër

Wij zijn Brigitte, Annemieke en Sandra en al jaren verslingerd aan dit mooie ras. Alle drie zijn we actief met hondengedrag en weten dus als geen ander hoe ingewikkeld het soms ook kan zijn met onze Tibetaan. Deze gevoelige, slimme, eigenwijze en ontzettend lieve honden worden niet altijd door iedereen goed begrepen. Wij merken regelmatig, dat hierdoor gedrag ontstaat die we liever anders zouden willen zien en waar mensen vragen over hebben. Via de voorzitter van de TTCN kunt u uw vraag achterlaten en gaan wij met z’n drieën kijken wie contact kan opnemen om samen met u te kijken op welke manier er met deze vraag aan de slag gegaan kan worden. 

Mail naar Monica Bontekoe via MAIL

Graag in uw mail de volgende gegevens vermelden: 

Uw naam en woonplaats, naam van uw Tibetaanse Terriër; Teef/reu en leeftijd en uw vraag m.b.t. het gedrag van uw Tibetaan.

Hieronder stellen Brigitte, Annemieke en Sandra zich voor:

Mijn naam is Annemieke Kruithof en mijn eerste “kennismaking” met dit ras was in mijn tienerjaren toen ik een krantenartikeltje met een foto van een Tibetaan in mijn dagboek plakte. Jaren later toen ik - na altijd in mijn ouderlijk huis met honden samengeleefd te hebben - op zoek ging naar een aanvulling voor mijn eigen roedeltje ben ik op zolder op zoek gegaan naar dat dagboek met die ene foto! Na een verdere kennismaking op een fundag van de rasvereniging mochten mijn man en ik al snel onze eerste Tibetaan verwelkomen. Een dametje die weet wat ze wil en precies weet op welke “knopjes” ze bij mij moet drukken om het gedaan te krijgen. Zo heb ik het ras ook leren kennen - als een hond die feilloos doorheeft wat er bij jou als mens gaande is. En die soms ook ongewenst gedrag laat zien op het moment dat ik niet luister - ze is dan ook regelmatig degene die gaat blaffen als ik al een paar uur achter mijn laptop aan het werk ben en eigenlijk allang had moeten stoppen. Mijn hoofd en lijf is moe maar het moet nog even af dus ik ga tegen beter weten dan toch nog even door … nou, daar vind ze wat van. Soms heel irritant maar reflecterend op de situatie heeft ze toch wel vaak gelijk. En hoe mooi is dat als je elkaar daar beter in gaat leren kennen. Weten wat je hond nodig heeft en soms ook stiekem wat jij als baas nodig hebt.

Ondanks het feit dat ik toen al meerdere jaren kynologisch instructeur was en inmiddels ook de opleiding Gedragstherapie uit persoonlijke interesse afgerond had merkte ik dat niet alle standaard “technieken” bij het opvoeden van dit gevoelige en tegelijkertijd pittige meisje paste en heb ik veel van haar en later ook van onze tweede Tibetaan Tommie die weer totaal anders in het leven staat geleerd. Een heel bijzonder ras dat meer is dan een hond, op zoek naar echte verbinding. En daarom ook in mijn werk als zelfstandige coach / (ambulant) begeleider voor kinderen en (jong-)volwassen met een mentaal rugzakje of in mijn rol als trainer op onze hondenschool een waardevolle “harige collega”. Ik rij dan ook regelmatig met een grote glimlach naar huis als ik samen met 1 van mijn honden letterlijk en figuurlijk een stapje mee heb mogen maken op de ontdekkingsreis die onze cliënten doormaken.

Sandra     

Hoi! Ik ben Sandra en inmiddels sinds 2006 toen onze eerste eigen tt zijn intrede deed in ons gezin helemaal verslingerd aan het ras. Overduidelijk besmet met het virus. 

Vanaf jongs af aan ben ik al gek van honden en als klein meisje liep ik al met de honden uit de buurt om ze uit te laten, bij gebrek aan toen nog een eigen hond. Op mijn 14e kwam dan eindelijk mijn eigen hond, wat later bleek een kruising met een Tibetaan. En daar zijn al de eerste zaadjes geplant voor wat nu mijn liefde voor dit ras is geworden. 

Vanaf 2010 mocht ik zelf les gaan geven op een hondenschool, nadat ik het trainen met honden toch wel erg leuk vond. In dezelfde tijd kwam er vanuit mijn werk (een organisatie die cliënten ondersteunt) de vraag of ik een jongen met downsyndroom zou willen ondersteunen met een van mijn honden. Vanaf dat moment ben ik me ook meer gaan verdiepen in de therapeutische werking van honden. 

Inmiddels ben ik beland op het punt waar ik nu sta; een eigen coaching praktijk met mijn honden, opleiden van assistentie honden en een eigen hondenschool. 

Mijn Tibetanen liefde is nooit gedoofd en ik zie nog steeds te vaak honden die niet begrepen worden.  Trainers die het ras maar lastig vinden, niet vanuit verbinding kunnen werken maar vanuit regels. En dat is precies wat bij een tibetaan niet werkt en waar vaak onbegrip ontstaat. Baasjes die onzeker worden, en de buitenwereld die een verkeerd beeld van hun hond krijgt. Mijn missie is daarom ook geworden om onbegrepen honden beter te leren begrijpen en dit ook over te brengen aan hun mensen en de omgeving. 

De Tibetaan is voor mij een speciaal geval. Ik zeg soms grappend “het is geen echte hond”. Ze zijn bijna menselijk in sommig opzicht en ook katten trekken vind ik er in terug.  Ze hebben een ongelofelijke kwaliteit zich te binden aan hun gezin en vaak met met name één persoon binnen het gezin. Daarnaast zijn ze ontzettend sensitief en werken ze alleen maar vanuit samenwerking en verbinding. Dit vind ik het mooie en het uitdagende van het ras en het maakt me ook blij dat over te mogen brengen. 

                                             Brigitte 

Ik ben Brigitte de Waart en heb sinds de geboorte van onze tweeling in 1990 Tibetaanse Terriërs in huis. Ook fok ik sinds 2014 zelf ons fantastische ras.

Ik heb mij al jaren verdiept in de omgang met onze honden en met name in het leren lezen van mijn honden. Ik ben van mening dat ons ras buiten dat het intelligent ook gevoelig is en onze stemmingen al aanvoelt voordat wij doorhebben dat er wat speelt. Om uit het gedrag van een Tibetaan te halen wat wij graag willen zien is het dus belangrijk dat we ze begrijpen. Mijn interesses liggen wel breder dan alleen het gedrag van een hond, er speelt zich vaak zoveel meer af in de omgeving van onze geliefde TT’s wat een bepaald gedrag veroorzaakt, ik verdiep mij dan ook in het voer, leefomstandigheden en prikkels die ons gezinslid te verwerken krijgt. 

Omdat ik graag denk in oplossingen ben ik in 2023 een opleiding gaan volgen voor hondentrainster, wel ééntje die uit het oogpunt van de hond denkt. Ik kijk naar de grenzen die een hond aangeeft en let daarbij goed op de Calming Signals die de hond geeft. 

Samenwerking is het allerbelangrijkste, als je jouw hond begrijpt en weet hoe je moet reageren kan je vertrouwen krijgen en het ongewenste gedrag ombuigen naar gewenst gedrag. Zonder straffen, dit heeft totaal geen zin.